کاری از فروشگاه آجا-آجا ویرایش و تایپ مجدد: سامان startak.iv@gmail.com
‫گومی...پسر منه؟
‫بله.
‫اون پسر توئه.
‫باید نجاتش بدی! باید نجاتش بدی.
‫داخلی؟
‫بله پدر.
‫این وقت شب اینجا چیکار میکنین؟
‫من نمیخوام نوه ام رو از دست بدم.
‫پدر!
‫- چیزی وجود نداره که راجع بهش فکر کنی ‫- بیا سربازان رو ببریم و گومی رو برگردونیم.
‫- نمیتونیم اینکارو بکنیم ‫- جویونگ
‫مردم دارن تازه ساکن میشن. اصلاً کار خوبی نیست ‫که موکچو رو عصبانی کنیم و با ترگول ها دشمن بشیم.
‫ژنرال
‫این درست نیست.
‫من روی انگیزه موکچو برای عبور از یوها فکر ‫کردم. اون مطمئناً بدنبال گرفتن یودونگه.
‫جاسوسان ترگل در قلعه های پکام و یودونگ دستگیر ‫شدن. چرا اونا به یودونگ جاسوس فرستادن؟
‫موکچو با تانگ متحد شد و کران رو نابود ‫کرد، ما باید هدف بعدی اش باشیم.
‫شاید این فرصتی برای ما باشه که ترگول ها رو سرکوب کنیم.
‫برادر بیا بریم!
‫- بیا کار اون موکچوی عوضی رو یکسره کنیم! ‫- به ما دستور بدید ژنرال!
‫تو نظرات افرادتو شنیدی. خوب درباره اش ‫فکر کن و بعد تصمیمت رو بگیر.
‫بیاید بریم.
‫شما باید از لحاظ روحی-روانی خیلی ‫خسته باشید. سعی کنید استراحت کنید.
‫خوابیدی؟
‫ژنرال تجویونگ ـه.
‫- بیارش داخل ‫- چشم بانو
‫- انگار حالت خوب نیست ‫- نه، خوبم.
‫اگر این اتفاق نیفتاده بود، من هرگز ‫چیزی درباره پسرم نمیفهمیدم.
‫اگر دنیا فهمیده بود که گومی پسر شماست ‫اون تا حالا چندین بار کشته شده بود.
‫ایی هگو هم اینو میدونست؟
‫درسته.
‫یعنی اون میدونست و این همه ‫سال گومی رو مثل بچه خودش بزرگ کرد؟
‫گومی تا امروز زنده است چون ژنرال ‫ایی هگو ازش محافظت کرد.
‫گومی دو تا پدر داره.
‫یکی که اونو به دنیا آورد
‫و دیگری که بزرگش کرد.
‫لطفاً همین یکبار واسش یک پدر باش.
‫لطفاً پسرمون رو نجات بده.
‫من میدونم این چقدر واست سخت ‫بوده اما نمیدونم چی باید بگم.
‫نه، تو نمیدونی من چه درد هایی کشیدم.
‫تو نمیدونی بزرگ کردنش با این راز، چقدر سخت بود.
‫همیشه وقتی بهش نگاه میکردم ‫احساس میکردم تو رو دارم می بینم...
‫تو هرگز نمیدونی من چی کشیدم...
‫توی خواب هم نمیدیدم بخاطر من در ‫چنین عذاب و اضطرابی زندگی میکردی.
‫اما چطور میتونم زمان رو برگردونم؟
‫تنها کاری که میتونم بکنم اینه که در تنهایی بخاطر ‫همه درد هایی که برات به وجود آوردم، بخشش بخوام...
‫متأسفم.
‫خانم.
‫به ترگول ها حمله کن.
‫اگه حالا به کسی که خون خودت ‫در رگهاش هست پشت کنی
‫تا ابد پشیمون میشی.
‫خانم!
‫وقتی کار مهمی داری که انجام بدی، نباید ‫بذاری گناهی اذیتت کنه و بر قلبت سنگینی کنه.
‫باید در اول صبح افرادت رو برای جنگ بفرستی.
‫نمیدونی این حرف های آرامش بخشت چقدر برام معنا داره.
‫ممنونم...
‫ممنونم خانم...
‫سربازان آماده ی حرکت هستند
‫باید عجله کنید
‫اگه نتونید ترگول ها رو سرکوب کنید، ما نمیدونیم ‫در آینده با چه خطراتی مواجه میشیم.
‫فهمیدم.
‫چه اتفاقی داره میوفته؟
‫اونا حتی سخت تر از قبل دارن مقاومت میکنن.
‫مرگ سونمانی یونگ روحیه شون رو بالا برده.
‫انگار باور دارن که تجویونگ برای نجات شون میاد.
‫مسخره است.
‫چرا تجویونگ بخواد برای نجات ایی هگو، با ما دشمن بشه؟
‫با این وجود، اونا اینو باور دارن و همین ‫هم باعث تجدید مقاومت شون شده.
‫اونا دیگه زیاد دوام نمیارن.
‫هیچکس حتی ایی هگو هم نمیتونه گرسنگی رو تحمل کنه.
‫ایی هگو مال منه! نمیذارم دستِ موکچو بیوفته!
‫و نمیتونیم بذاریم کران ها بخاطر گرسنگی تسلیم بشن.
‫ژنرال اینو به من بسپارید.
‫چیه، تو فکری داری؟
‫من امشب مخفیانه به اونجا میرم و بهشون غذا میدم.
‫احمق!
‫- عقلت رو از دست دادی؟ ‫- اما من...
‫ژنرال. یکم دیگه صبرکنید. بزودی دروازه باز میشه.
‫منظورت چیه؟
‫- در بین افراد ایی هگو، چند مبارز تانگی وجود داره ‫- میدونم
‫خب اون خائن ها چی؟
‫- من باهاشون درارتباطم ‫- چی؟ درارتباطی؟
‫تسلیم بشن؟ مسخره است.
‫شما وقتی که دروازه باز شد، به اونجا ‫میرید و همشونو نابود میکنید.
‫این تنها راه ساکت کردنِ موکچو ــه.
‫میدونستم تو موفق میشی ایی مون!
‫احمق! حداقل نصف ایی مون عقلت رو به کار بنداز! ‫از مخ ات استفاده کن!
‫بله البته...
‫من نمیتونم جلوی مردی مثل موکچو کم بیارم.
‫چی دارید میگید؟
‫به من میگید دروازه شهر ‫رو باز کنم و تسلیم بشم؟
‫چرا ما باید برای کران ها، بمیریم؟
‫تانگ ما رو رها کرد!
‫من ترجیح میدم با افتخار بمیرم اما ‫برای نجات جونم بهشون التماس نکنم.
‫- اما ژنرال ‫- ساکت!
‫دیگه نمیخوام بشنوم. پس شما هم دیگه درباره اش فکر نکنید.
‫ژنرال! ژنرال!
‫اون راضی نمیشه.
‫- مجبوریم بدونِ او اینکارو بکنیم ‫- اما حالا ژنرال چو اینسا حواسشو بهمون جمع میکنه
‫شاید. اما اون هرگز فکر نمیکنه ‫که ما قراره امشب دروازه رو باز کنیم.
‫سربازان به آخرین حرف های پادشاه اعتماد کردن.
‫و بخاطر همین روحیه شون سر به فلک کشیده.
‫من نمیدونم چرا اعلاحضرت اون حرف ها رو زد.
‫این برای منم بیشتر از یک رویای خیالی نیست
‫تو هم باور داری تجویونگ به کمک ما میاد؟
‫بله، چون اینجا جزء قلمروی یودونگه.
‫پس اون برای بیرون کردن ترگول ها ‫میاد نه برای کمک به ما.
‫کی میدونه؟
‫شاید تجویونگ برای کمک به ما میاد.
‫کران بخاطر تجویونگ نابود شد.
‫حتی اگه برای کمک به ما بیاد من اصلاً خوشحال نمیشم.
‫من بیشتر نگران تمام شدن ذخیره ی غذایی مون هستم.
‫اگه غذامون تموم شد، ما اسب ها رو میکشیم و میخوریم.
‫به هرحال ما از اینجا با اسب هامون هیچ جا نمیتونیم بریم.
‫شما که باور ندارید تجویونگ میاد، نه؟
‫اون تنها امید ما برای زنده خارج شدن از اینجاست.
‫بریم.
‫ژنرال! ژنرال!
‫- از داخل قلعه علامت دادن ‫- واقعاً؟
‫ژنرال، دروازه باید باز شده باشه. ‫به ما دستور حرکت بدید.
‫ما اسب هامون رو اینجا میذاریم ‫و با پای پیاده به قلعه میریم.
‫من کاری نمیکنم که ترگول ها چیزی درباره اش بفهمن.
‫- چشم ژنرال ‫- بریم
‫ایی هگو رو پیدا کنید!
‫ایی هگو رو پیدا کنید! میخوام ایی هگو رو بگیرید!
‫چی؟ صدای جنگ در دروازه؟
‫فقط صدای جنگ نمیاد، بلکه نور مشعل هاشون هم دیده میشه.
‫اما وقتی که داشتیم شیفت هامون رو ‫عوض میکردیم، همه چیز خوب بود.
‫حالا شیفتِ کیه؟
‫ژنرال مارین جا و ایی داجو.
‫نکنه اونا...
‫چی شده؟ همه چی که انگار خوبه.
‫- اما من خودم نور آتش ها رو دیدم ‫- ژنرال، برای چی به اینجا اومدین؟
‫ما صدای نبرد شنیدیم
‫بله درسته، ارتش تانگ قلعه رو گرفته!
‫ژنرال.
‫بله!
‫- چطور تونستید به ما خیانت کنید؟ ‫- ساکت شو!
‫سلاح هاتون رو بندازین.
‫هرکی مقاومت کنه، همینجا کشته میشه.
‫وایسید!
‫سلاح هاتون رو بندازین.
‫پدر!
‫زندگی تون رو بیهوده فدا نکنید ‫تا من زنده ام، نمیذارم شما بمیرید.
‫- ژنرال! ‫- ژنرال!
‫منو بکش و از جونِ افرادم بگذر.
‫- عوضی ‫- ژنرال
‫پدر!
‫ژنرال
‫ایی هگو...
‫تو خیلی منو اذیت کردی.
‫- افراد، فوراً دستگیرشون کنید ‫- چشم ژنرال
‫- ببریدشون! ‫- چشم ژنرال!
‫- ول کنید ‫- ولمون کنید
‫بالاخره تسخیر این قلعه و سقوط کران ها به پایان رسید.
‫- تبریک میگم ژنرال ‫- تبریک میگم ژنرال
‫دوست دارم حالا صورت موکچو رو ببینم. ‫قیافه اش باید خیلی دیدنی باشه.
‫کاهان!
‫کاهان، سورینگی قلعه رو گرفته!
‫چی داری میگی؟
‫چطور او یک شبه اونجا رو گرفته؟
‫شکی درش نیست
‫حالا به جای پرچم های کران، پرچم های ‫تانگ بر دیوار های قلعه آویزان شده.
‫غیرممکنه
‫سورینگی چطوری تونسته یک شبه ایی هگو رو بگیره؟
‫پدر!
‫پدر! اردوگاه تانگ کاملاً خالیه!
‫چی؟
‫منظورت اینه که اونا واقعاً قلعه رو تصرف کردن؟
‫کاهان، تانگی ها یک قدم از ما جلوتر افتادن.
‫من نمیذارم اونا ثمره ی تلاش و کار ‫های سخت منو برداشت کنن.
‫من به داخل قلعه میرم!
‫خوش آمدید کاهان.
‫ارتش تون خیلی آهسته پیش میرفت ‫برای همین دیشب خودم دست به کار شدم.
‫ایی هگو و زندانی های کُران کجان؟
‫اونا توی زندان ان، نمیخواد نگران نباشید.
‫برید اونا رو برای اعدام کردن بیارید!
‫- چشم کاهان ‫- وایسید
‫اونا زندانی های من هستن، دست بهشون نزن.
‫من کران ها رو نابود کردم و منم ‫بقیه ی ارتش شون رو نابود میکنم.
‫اگه دست به زندانی های من بزنید، کشته میشید.
‫ببین سورینگی، من موکچو هستم
‫تو مطمئنی که میخوای با من دربیوفتی؟
‫چشماتو باز کن و یک نگاه به اطرافت بنداز
‫تو با سورینگی درگیری. وقتی که تو بچه ‫بودی، کل دنیا زیر پای من بود.
‫چی؟ بچه؟ همتونو میکشم!
‫ژنرال! ژنرال!
‫مشکلی پیش اومده.
‫مشکل؟ چه مشکلی پیش اومده؟
‫اردوگاه ترگول در بیرون قلعه، تحت حمله است!
‫چی؟ کی جرئت کرده به اردوگاهم حمله کنه؟
‫- کل اردوگاه پاکسازی شد ‫- حالا آذوقه هاشونو میسوزونیم.
‫غلات رو نابود کنیم؟
‫اونا یک لشکری هستن که کیلومترها دور از خانه شونه. ‫اینکار برای شکستن روحیه شون، بهترین کاره.
‫فهمیدم برادر.
‫- بیا بریم که پیلی ‫- آه چقدر اسراف!
‫گلسابیو، در تمام دروازه های قلعه، سرباز بذار ‫هرکسی که تلاش کرد خارج بشه رو بکش.
‫چشم برادر
‫- بریم ‫- بله ژنرال
‫ما اونا رو گیر انداختیم.
‫خبری از گومی و ایی هگو داری؟
‫ما هنوز داریم درباره وضع داخل قلعه تحقیق میکنیم.
‫پرچم پرنده ی سه پا ست! مطمئنم تجویونگه.
‫یعنی سونمانی یونگ راست میگفت!
‫ژنرال اونجا رو ببینید.
‫اون دیگه چیه؟ اون آتش از کجاست؟
‫اون چادر های آذوقه است! آذوقه های ما رو دارن میسوزونن!
‫چی؟ تجویونگ داره آذوقه های ما رو میسوزونه؟
‫- لعنتی ‫- ژنرال
‫ژنرال! قلعه محاصره شده!
‫- افراد تجویونگ دارن از تمام دروازه ها محافظت میکنن ‫- میخوای بگی ما اینجا گیر افتادیم؟
‫وضع ما هم مثل ایی هگو شده.
‫بیرون از اینجا باید اتفاقی افتاده باشه.
‫منظورت چیه؟
‫موکچو تا حالا باید ما رو احضار میکرد
‫مطمئنم که توی دردسری افتادن.
‫چه اتفاقی ممکنه افتاده باشه؟
‫چی میتونه موکچو رو از کار بندازه؟
‫تجویونگ اینجاست.
‫خب حالا ما چی میشیم؟
‫منم نمیدونم.
‫اما اگه تجویونگ واقعاً اومده اینجا، زندگی ‫ما از دست موکچو به دست تجویونگ میوفته.
‫تجویونگ هم ما رو نمیبخشه.
‫من که حیرت زده ام!
‫ما ضعیف و بی قدرت در این قلعه ی کوچک گیر افتادیم.
‫تو انبار غلات ها رو چک کردی؟
‫حتی یک دونه برنج هم توی شهر نمونده.
‫منظورت اینه که از فردا صبح باید گرسنگی بکشیم؟
‫تنها راه اینه که از قلعه خارج بشیم.
‫تجویونگ قلعه رو محاصره کرده.
‫لحظه ای که پامون رو از قلعه بیرون بذاریم، کشته میشیم.
‫جر و بحث رو تموم کنید
‫و یک راهی برای خروج از این مشکل پیدا کنید.
‫یه راهی هست.
‫من میرم بیرون و با تجویونگ مذاکره میکنم.
‫واقعاً فکر میکنی تجویونگ به حرفت گوش میده؟
‫من و تجویونگ خیلی وقت پیش در ‫کوهستان گی پو با هم دوست بودیم.
‫میتونم متقاعدش کنم
‫اما اگه سعی کرد بکشتتون چی؟
‫تجویونگ قابل احترام ترین مردیه که من میشناسم
‫اون هرگز کاری به دور از جوانمردی انجام نمیده.
‫اگر پای مردمش وسط باشه ‫تجویونگ هم عوض میشه.
‫اگه مراقب نباشی، ممکنه بی سَر به اینجا برگردی.
‫مواظب حرف زدنت باش ژنرال سو!
‫اون فقط از روی نگرانی حرف میزنه!
‫امشب یک قاصد به تجویونگ بفرستید.
‫خودم شخصاً میرم باهاش مذاکره میکنم.
‫چشم کاهان.
‫(اردوگاه تجویونگ)
‫مذاکره؟
‫- موکچو درخواست مذاکره کرده؟ ‫- بله ژنرال
‫قاصدش بیرون منتظر جواب شماست.
‫این درگیری داره بزرگتر از چیزی میشه ‫که ما برنامه ریزی کرده بودیم.
‫بیاید موکچو رو بکشیم و ریشه ی بلا رو نابود کنیم.
‫این ایده ی خوبی نیست ژنرال.
‫اگه موکچو رو بکشیم، آتش توی لانه زنبور میکنیم.
‫که پیلی، چون تو هم یک ترگول ‫هستی داری طرفشونو میگیری؟
‫ببین هوک سودول
‫من قسم خوردم که با شما یک دنیای جدید بسازم!
‫نژاد من چه ربطی به اینکار داره؟
‫- چی؟ ‫- بس کنید
‫که پیل سامون درست میگه.
‫این فرصت بزرگی برای ماست ‫اگه نمیتونیم باهاشون متحد بشیم
‫باید جسور باشیم و...
‫این درسته که ما نسبت بهشون برتری بیشتری ‫داریم اما ارتش اونا خیلی بزرگتر از ماست.
‫ما با ارتش های ایی مون و سورینگی، متحدان موکچو ‫هم درگیریم. یک حرکت اشتباه میتونه پایانِ کار ما باشه.
‫من درخواست موکچو رو میپذیرم. به قاصدشون خبر بده.
‫چشم ژنرال... بریم
‫زمان زیادی گذشته تجویونگ.
‫ما زمانی دوستانی بودیم که سرنوشت هاشون یکی بود.
‫بله...
‫من بخاطر تو تونستم از اون جهنمِ کوهستان ‫گی پو جون سالم به در ببرم.
‫لطفاً بفرمایید داخل.
‫من هرگز خسارت و آسیبی به تو نزدم
‫چرا تو اردوگاهم رو نابود کردی و سربازانم رو کشتی؟
‫منم هرگز تا حالا به قلمروی ترگول تجاوز نکردم.
‫اما تو با ارتش بزرگت از یوها عبور کردی ‫پس بدونِ اجازه به زمین ما تجاوز نمودی.
‫چطور میتونی ادعا کنی که یودونگ مال توئه؟
‫گوگوریو حدود هزار سال فرمانروای این سرزمین ‫بود. خب معلومه که اینجا مال ماست.
‫مسخره است
‫گوگوریو دیگه نابود شده.
‫خوب گوش کنید چی میگم.
‫شاید گوگوریو دیگه نباشه اما این زمین ها مال مردم گوگوریو ــه.
‫شاید دیگه حکومتی وجود نداشته باشه اما مردم ام که هنوز ‫ساکن این سرزمین هستن، پس اینجا قلمروی گوگوریوست.
‫قلمروی ترگول، یوبو ــه. پس به یودونگ ‫نزدیک نشید و ازش دور بمونید.
‫حالا که من کران ها رو نابود کردم و یانگجو رو ‫هم گرفتم، حالا هم یوبو و هم یوسو مال منه.
‫منظورت چیه؟
‫هرجایی که ارتش قدرتمندِ من ازش ‫عبور کنه، زمین من حساب میشه.
‫ساکت شو!
‫پادشاه گوانگتو از گوگوریو، یوبو و یوسو رو ‫صد ها سال پیش با هم تصرف کرده بود.
‫اگه ما هم استدلال تو رو داشته باشیم ‫کل قلمروی ترگول مال ما حساب میشه.
‫چی؟
‫تو میخوای با من بجنگی؟
‫من هرگز کسی که تلاش کنه زمین مون رو ‫ازمون بگیره رو نمیبخشم. حتی اگه تو باشی.
‫منو نخواهی بخشید؟
‫اینو یادم میمونه
‫ببینیم دست آخر کی باید کی رو ببخشه.
‫کاهان، ما نمیتونیم اینجوری از اینجا بریم.
‫- اگه اینجوری به قلعه برگردیم، جنگ حتمی خواهد بود ‫- لطفاً قبل از اینکه تصمیم تون رو بگیرید، تجدیدنظر بکنید.
‫حتی امپراطور تانگ هم از من میترسه ‫اما تجویونگ منو حقیر میشماره.
‫- اما اگه حالا باهاش بجنگیم.... ‫- این مذاکره تموم شده
‫من ترجیح میدم بمیرم اما دوباره به اونجا برنگردم!
‫کاهان
‫- ما نمیتونیم بذاریم این یه جنگ تمام عیار بشه ‫- چی شد اصلاً؟
‫اصلاً اونجوری که میخواستیم پیش نرفت.
‫اما نمیتونیم با موکچو راه بیایم.
‫این یک رقابت فردی نیست
‫اگه موکچو بر ما برتری پیدا کنه، هیچ تضمینی ‫وجود نداره که یودونگ هم مثل یانگجو سقوط نکنه.
‫من نمیتونم با موکچو سازش کنم. چون ما در یک زمان حساس هستیم ‫که تعیین میکنه درآینده چه کسی شمال رو تحت سلطه داشته باشه.
‫اما برادر...
‫به سرجاهاتون برگردید و آماده ی نبرد بشید.
‫- نشنیدید چی گفتم؟ ‫- چشم ژنرال
‫تو میخوای بذاری همه ی گروگان های داخل قلعه، بمیرن؟
‫میخوای چیکار کنی؟
‫نجاتِ گومی مشکل منه. تو روی ‫نبردی که پیشرو داریم تمرکز کن.
‫برادر!
‫(تانگ - چانگ آن)
‫ما رو میخواستید ببینید علیاحضرت؟
‫بالاخره تجویونگ و موکچو هم درگیر شدن.
‫بله علیاحضرت
‫ابر های تیره بالای یودونگ هستن
‫این یک جنگ تماشایی خواهد بود ‫ایی هگو که دیگه مُرده حساب میشه
‫و اگر موکچو هم تجویونگ رو بکشه ‫من جهانی که رویای اونو داشتم رو به دست میارم.
‫اما ما نمیدونیم که موکچو میتونه تجویونگ رو بکشه یا نه.
‫منظورت چیه؟
‫تو فکر میکنی ترگول قدرتمند، از ارتش ‫کوچک تجویونگ شکست میخوره؟
‫اینجور به نظر میرسه که موکچو و ژنرال ‫سورینگی در یک قلعه گیر افتادن.
‫چی؟ گیر افتادن؟
‫ما جزئیات رو نمیدونیم اما پیروزی ترگول ها حتمی نیست.
‫موکچو ممکنه از تجویونگ شکست بخوره؟
‫چایانو و یانگ سویی فوراً یک لشکر بزرگ، بسیج کنید.
‫سرورم، متأسفم اما کشور در شرایط اقتصادی ‫خوبی نیست که بشه یک ارتش بسیج کرد.
‫- حتی اگه باعث فلج شدن کشور بشه هم اینکارو بکن! ‫- آخه چرا سرورم؟
‫اگه تجویونگ، موکچو رو شکست بده، ما هم ‫به قلمروی ترگول ها در یوبو حمله میکنیم.
‫وقتی که روحیه ی موکچو شکست، فرصتی میشه ‫برای ما که ترگول ها رو به طور کلی نابود کنیم.
‫شما واقعاً باهوشید!
‫ما فوراً دستورتون رو انجام میدیم.
‫واقعاً...
‫نقاشی کشیدن خیلی جذاب میشه ‫وقتی که روی دنیا بِکِشی.
‫من دارم نقاشی در تاریخ رو میگم
‫موافق نیستید؟
‫کاهان، تأخیر بیشتر باعث میشه از گرسنگی بمیریم.
‫تصمیمت رو بگیر. یا از قلعه برو بیرون ‫بجنگ و یا تسلیم شو.
‫ما نمیتونیم عجله کنیم
‫اگه ما از تجویونگ شکست بخوریم و همه ی ‫ارتش مون رو از دست بدیم، چیکار کنیم؟
‫من نمیتونم بذارم سربازان مون هزاران ‫کیلومتر دور از وطن شون بمیرن.
‫با اینطرف و اونطرف رفتن هم مشکل تون حل نمیشه.
‫هرگز فکر نمیکردم یک روزی ببینم که ‫موکچوی قدرتمند، همچین آهی بکشه.
‫من فکر میکنم تجویونگ در یودونگ مردِ خیلی ترسناکیه.
‫شاهزاده، خوابیدین؟
‫اگه بینِ تجویونگ و موکچو نبرد سختی ‫دربگیره، همه ی ما کشته میشیم.
‫میدونم.
‫من سعی کردم راهی برای نجات خودمون پیدا کنم.
‫نه موکچو و نه تجویونگ، هیچکدام این جنگ رو نمیخوان.
‫اگه بتونیم جلوی این جنگ رو بگیریم، میتونیم ‫یک راهی برای خروج از اینجا پیدا کنیم.
‫سرورم، شما تنها کسی هستید که میتونید ‫باهاشون صحبت کنید و جلوی این جنگ رو بگیرید.
‫بیشتر برام توضیح بده.
‫چی فکر میکنید؟
‫فکر میکنید میتونید تجویونگ رو متقاعد کنید؟
‫وقتی که من قلعه آنسی رو ترک کردم، ژنرال تجویونگ بهم ‫گفت از حالا به بعد به عنوان یک دشمن بهم نگاه میکنه.
‫نه
‫ممکنه خودِ شما دلیل اصلی ژنرال تجویونگ ‫برای اومدن به اینجا باشید.
‫منظورت چیه؟
‫زندگی پدرتون به این بستگی داره. باید ‫بخاطر ما هم که شده، موفق بشید دراینکار.
‫- شما دو تا چی دارید میگید؟ ‫- ژنرال...
‫حتی اگه بمیرم هم گومی رو پیش تجویونگ نمیفرستم.
‫پدر...
‫دخالت نکن.
‫اگه تو به این فکر هستی که تجویونگ رو متقاعد ‫کنی تا به ما کمک کنه، همین حالا فراموشش کن.
‫فقط زندگی شما در خطرنیست. پس افرادتون چی؟
‫باید درباره ی این به من اعتماد کنید ‫شما میدونین که دراین رابطه حق با منه!
‫آبرو و غرورم چی؟ تحقیر و خشم ام چی؟ ‫تو به اینا فکر کردی؟
‫در برابر مرگ، غرور و آبرو، هیچ ان.
‫درحال حاضر چیزی مهم تر از جون سالم به در بردن نیست.
‫برید داخل!
‫این پسر ایی هگو، گومی ــه.
‫خب، تو میخوای بری بیرون و تجویونگ رو متقاعد کنی؟
‫من وقتی که اون داشت یودونگ رو تصرف میکرد، بهش خدمت میکردم. ‫من اونو راضی میکنم که ارتشش رو برگردونه.
‫کاهان، ما چیزی برای از دست دادن نداریم.
‫اما اگه نتونی تجویونگ رو متقاعد کنی ‫پدرت تیکه تیکه میشه.
‫اما اگه موفق شدم
‫باید قول بدید که از جون مون میگذرید.
‫باشه، بهتون رحم میکنم. ‫پس هرکاری میتونی بکن.
‫کاهان! کاهان!
‫ارتش گوگوریو دارن به قلعه نزدیک میشن ‫تجویونگ خودش رهبری شونو گرفته.
‫چی؟ تجویونگ خودش اومده؟
‫بله
‫تجویونگ...
‫خب ترگول ها؟
‫- هنوز هیچ حرکتی نکردن ‫- جدی؟ اگه موکچو تردید کنه
‫پس ما اول حمله میکنیم!
‫- آماده بشید ‫- چشم ژنرال
‫به سربازان دستور حمله بدید ژنرال.
‫اون دیگه چیه؟ اون گومی نیست؟
‫این دیگه چیه؟
‫گومی چرا از قلعه رفت بیرون؟
‫نمیدونم.
‫خیلی لاغر شدی.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫لطفاً پدرم رو نجات بدید.
‫من با زانو زدن در برابر شما، ازتون ‫خواهش میکنم، لطفاً پدرم رو نجات بدید.
کاری از فروشگاه آجا-آجا ویرایش و تایپ مجدد: سامان startak.iv@gmail.com